Elias Beekmankazerne
                                                                                                                      
                           

Elias Beekmankazerne.

We kwamen daar aan een zette onze fietsen in de fietsenstalling.

Daarna gingen we naar het exercitieplein. Daar ging onze gids Gerard ons iets vertellen over de kazernes. Over dat in  1800 heel snel 16 kazernes werden gebouwd in Nederland omdat ze bang waren voor oorlog. Toen die dat hat verteld vertelde hij iets over het plein.

Daarna gingen we naar de slaapzalen er konden 16 soldaten in één kamer. En 192 in 16 kamers. Daarna gingen we naar de eetzaal en de kantine. Toen we daar waren geweest gingen we in een luik en moesten we een trap af. Daar kwamen we in een ruimte met allemaal buizen en daar gingen ze vroeger ketels met water koken. En het stonk daar heel erg.

Daarna gingen we in legerauto’s naar een andere plek. En dat was super leuk. Toen kwamen we bij een gevangenis en daar ging onze gids ons nog wat vertellen. Omdat we graag nog een keer in de legerauto wouden. En we smeekten om nog een keer te mogen. Werden we weer naar de fietsenstalling gebracht. En gingen we weer naar school.

 

Marline

                                                                                     
 We gingen met onze klas naar de Elias beeckman kazerne.                                                   
We stonden op het plein waar de soldaten altijd marcheerden. Iedere ochtend stonden de soldaten daar in rijtjes van vier keurig opgesteld. Toen gingen we naar het gebouw waar de soldaten sliepen. Eerst sliepen de soldaten met zijn zestienen op een kamer toen had je echt geen privacy. Later werden er kamers gemaakt en dan sliepen ze met zijn vieren op een kamer. We gingen naar een kamer van een van de soldaten. De man vertelde dat de kasten heel erg netjes moesten zijn als er een onderbroek iets breder was gevouwen dan de anderen dan werd alles uit de kast getrokken en moest je alles weer opnieuw opvouwen. Je moest heel erg op je hoeden zijn wan te wist nooit wat je kamergenootjes gingen uithalen. Als soldaat mocht je een stukje muur om posters en dingen op te hangen. Er moest wel dertig cm tussen de posters en het bed zitten. Er stond in de slaapkamer ook een grote plunjebaal daar zat alles in wat je nodig had om onverwacht op reis te gaan. Toen gingen we naar de eetzaal de soldaten konden niet met zijn allen tegelijk in de eetzaal dus gingen ze per groepjes. Als je klaar was met eten moesten een paar mannen afwassen dan moest je naar de kantine en als het niet goed was werd je teruggestuurd en moest je alles weer opnieuw afwassen en meestal na een paar keer opnieuw afwassen was het eindelijk goed genoeg en pakte ze het aan en zette het weg. Toen we in de eetzaal waren geweest gingen we weer naar buiten naar buiten en gingen we door een luik naar beneden en daar gingen we naar een kolenkamer. Alle muren waren helemaal zwart dus moet je je voorstellen hoe zwart de mensen waren die daar werkten. Toen we daar geweest waren en weer naar boven gingen vertelde de meneer over de gasmasker oefenkamer. Dan moest je naar een kamer met je gasmasker om te kijken of hij het goed deed. En meestal werd dan ook je gasmasker af geslagen en dan moest je je mond dicht houden en je neus en dan moet je dat zien te overleven en soms ging het mis. Hij vertelde ook ever de cellen dat als je iets verkeerds had gedaan dat je daar dan in je eentje moest zitten. Soms zat je daar wel twee weken. Toen gingen we mee met twee mannen naar een plek en daar stonden twee grote legerauto’s. daar gingen we met zijn allen in we gingen een rondje om de kazerne. We wouden heel graag nog een keer en toen zijn we nog een keer geweest. Toen gingen we weer terug naar de fietsen om terug te gaan naar school.

 

Dit was het verslag van Manon

                                                     
 Elias Beekman kazerne

 

We kwamen bij de Elias beekman kazerne. Gerard de gids stond op ons (de klas) te wachtenHij bracht ons naar een heel groot plein het heten exercitieplein daar marcheren de soldaten. Toen gingen we in een gebouw naar binnen daar sliepen de soldaten aten ze en wasten en droogten ze hun kleding  .In een kamer sliepen 16 mensen  en daar waren 6 kamers van dus 96 mensen in één zaal en dan had je ook nog de boven verdieping .dus in totaal  192 mensen in een gebouw, veel hoor. Daarna liepen we weer naar buiten .we gingen onder de grond dat gedeelte heten: kolenopslagruimte. We moesten de trap af lopen. het was heel bijzonder om dat te zien, allemaal leidingen en buizen toen kwamen we bij de kolenruimte de kolen werden met een treintje vervoert .je kon de rails nog zien . je zag ook een vierkant vak  ze weten nog niet waar dat voor bedoelt is. En toen we weer er uit gingen stond een vrachtauto ons op te wachten hij maakte een heel leuk ritje met ons .tja en toen gingen we weer allemaal naar school. het was een leuk uurtje .

 

Groetjes Ivana

                        
 Wij gingen met onze klas naar de kazerne.

De kazerne heette Elias Beekmankazerne. Toen we daar aankwamen stonden we op een plein waar de soldaten elke ochtend stonden daar marcheerden ze. Ze stonden daar in rijtjes van vier die keurig opgesteld stonden. En toen gingen we naar een gebouw waar de soldaten en de officiers sliepen. Je had een hele lange gang en in het ene deel van alle officiers en het andere van de soldaten. Op de slaapkamers sliepen 16 soldaten. Je had een kast en een bed. Je kast moest helemaal keurig zijn. Want als het niet goed was dan werd alles er uit getrokken en moest je het overnieuw doen. En je moest op je hoeden zijn want je wist nooit wat je kamer genootjes gingen uithalen. Je had ook een klein stukje muur waar je wat voor jezelf mocht ophangen maar als er geen dertig centimeter tussen je bed en de posters zat dan werd het er af gescheurd of het stuk wat langer was dan dertig centimeter dan werd dat stuk er afgeknipt.

Toen gingen we naar de eetzaal. De soldaten moesten per groepjes want er was niet genoeg ruimte voor al die soldaten en ze moesten ook de af was doen en als er iets niet goed schoon was moesten ze alles weer over nieuw doen. Toen gingen we naar buiten. We gingen door een luik naar beneden daar had je de kolen kamer daar werden allemaal kolen door luiken naar beneden geschoven en dan kwamen ze uit in de kolen kamer. Die kolen zorgde ervoor dat het voornhuis warm werd en dat alle kamers verwarmd werden en als je dan klaar was met werken kwam je helemaal zwart thuis. Je had ook nog een gasmasker oefenkamer.

Waar de soldaten met een kapje op moesten staan en dan werd soms het kapje zo weg geduwd en dan moest je je ogen dicht doen en je mond dichte houden en dan gouw het kapje weer op zetten. Soms moest je in een cel als je iets ergs had gedaan. En dan zat je daar helemaal in je eentje. Soms wel twee weken.
Op het einde mochten we in een leger auto dat was heel leuk. En dat was het einde van de open monumentendag. Dit hebben wij meegemaakt op de kazerne.

                                                         Dit was het verslag van Samantha.